ஆராதனா..........

மூச்சு விடும் முல்லை மலர்
முதன்முதலில் நான் கண்டேன்..

கண்ணிரண்டில்
கரும் திராட்சை,

காலிரண்டில்
மடல்வாழை,

வாசனையோ
வானை முட்ட,

வரவொன்று கிடைத்தது
செலவின்றி....

வரவேற்பு

குன்றத்து முருகன்
குழந்தை வடிவில்...

குதூகலத்தில் மனம்
கூடி கும்மியடிக்கிறது..

கூர்மதி கருணையோடு
குறைவில்லா அழகினோடும்

அகிலமே திரும்பி பார்க்க‌
அடியெடுத்து வைக்கும்
அறிவு மலரே-உன்னை

ஆச்சியென்னும் பெயரோடு
அன்னையாய் அள்ளி
எடுப்பேன் என்னுள்ளம்
களிகொள்ள...

தெளிவு

மண்டியிட்டு கேட்கிறேன்
மன்னித்து விடு மணாளனே...

உரைப்பது உண்மையென‌
என் உள்ளம் உணர்ந்தும்
உன்னையும் ஏற்க சொல்லி
ஏனிந்த அதிகாரம்???

என்னைப் பற்றி
எனக்கு தெரிந்தும்
ஏனிந்த எதிர்பார்ப்பு??
எட்டவில்லை என் மூளைக்கு...

தேகம் திரியாக்கி
யாகம் வளர்க்கையில்,
வழிந்தோடும் என் வலியை
நீ உணர..

தேனூறும் என் நெஞ்சின்
தெளிவை நீ  அறிய‌
நீ ....நானல்லவே.

இரவெல்லாம் யோசித்து
விட்டுவிட்டேன் இன்று,
உன்னையல்ல...
உன் மீது நான் கொண்ட கோபத்தை,
என்னை நம்ப வைக்க‌
நான் செய்த யாகத்தை...

ஹை கூ கவிதைகள்

  விதி !

மாற்றம் ஒன்றை தவிர‌

அனைத்தும் மாறிடும் என்று

அறிந்த எனக்கு,

ஆறு வருடம் முன்பே

ஆறிப்போன என் அழகை

அறியாமல் போனது

என் விதியே..

                 

முன்பு

    என்னை கண்டு பிரிகையில்

  அழுதிட்ட உன் மனம்

இன்று

   என்றும் காண விரும்பிடாது

  மாறிட்ட மாயம் என்ன??

உன்னை

    மன்றாடி கேட்கிறேன்

   மறைத்திடாது கூறிடுக‌

   அன்பில் நான் செய்த‌

     குறை என்ன??

          சவுக்கடி

காசில்லை, பணமில்லை

அழகில்லை ,வயதில்லை

ஆனால் அள்ளி கொடுக்க‌

அன்பிருக்கு என்ற என்

ஆணவத்துக்கு சரியான‌

சவுக்கடி கொடுத்து விட்டாயே .....

கேரளத்து பைங்கிளியின் 

பவுர்ணமி பூஜையில்

கிடைக்க போவது

உனக்கு பணமா?

கிடப்பில் கிடந்த‌

உன் வாழ்க்கைக்கு வளமா?

( sorry ithu kavithai alla  )

            ஏனோ??

அன்று

 என் கைபிடித்ததும்

பிறவி பயன் பெற்றதாக‌

கூறிய நீ

இன்று

 என் கண்பட கூடாது

என்று பதறுவது ஏன் ???

      உன் கைபேசி

அன்று ராணிக்காக‌

வாங்கிய உன் கைபேசி

இன்று அவளை தவிர‌

அனைவரிடமும் 

அழகாக பேசுகிறது

I Hate mirror

என்னை கறுப்பழகி என்று பொய்யுரைத்த‌
என் வீட்டு கண்ணாடியை
காலமெல்லாம் வெறுக்கிறேன்...

உணர்ந்த உண்மை

நான்கு வருடம்  என் இதயத்தில்
நங்கூரம் இட்ட நீ,
நான்கு நாட்களுக்கு முன்
பார்க்க பிடிக்காமல் அழித்தது-என்
புகைபடம் மட்டுமல்ல...
புகைபடிந்த மனதையும் தான்.

தெளிந்த ம‌னது தெளிவாக சொன்னது
நான் தேவதையல்ல‌
தேய்ந்து போன " தெரிவை" என்று...


( பேதை,  பெதும்பை,  மங்கை, மடந்தை, அரிவை,  தெரிவை,   பேரிளம் பெண் இது பெண்ணின் 7 பருவநிலை)

அரிவை என்பது 6 வது பருவம்

அஞ்சலி

(டெல்லியில் கற்பழிக்கபட்ட மாணவி வெறும் கற்பழிப்புக்கு மட்டும்
ஆளாகவில்லை,கொடுரமாக தாக்கப்பட்டு கொலை செய்யப்பட்டாள்,
எல்லார் மனதிலும் இவ்வளவு தாக்கம் ஏற்பட அதுவும் ஒரு காரணம்...
அந்த மாணவிக்கு இந்த கவிதை சமர்ப்பணம்.....)

காலதேவன் ஆலயத்தில்
கனவுச் சுமந்த காரிகையே!
காற்று கை தொடுகையில் 
கனிந்து விடும் மாங்கனியே!

மலர் போன்ற உன் தேகம்
மறைந்து விட்டாலும்
எங்கள் மனதோடு
உன் நினைவு படிந்து விட்டதடி...

காமனின் களியாட்டத்தில்
காலாவதியானதுவோ இரக்க குணம்
மருத்துவராகும் உன் கனவை
மண்ணில் புதைத்ததுவே
மிருக மனம்.......

பூவே நீ
உன்னை காக்க‌
புயலாக போராடியும்
பேரிடி தாக்கத்தில் 
சிதறி விட்டாயடி.......

மகத்தான தேவதையே!
மண்ணில் மங்கையருக்கு
எச்சரிக்கை மணியடித்து
நீ மரணத்தை ஏற்றுக்கொண்டாய்....

சாக்கடையில் பிறந்த‌
அந்த சாத்தான்களுக்கு
சட்டம் சாட்டையடி கொடுக்கவில்லை
சாகும் வரை இன்னும் தூக்கிலிடபடவும் இல்லை....

சகோதரிகள் எங்கள் பாதுகாப்பிற்கு
சட்டம் வர காரணமானவளே!
சத்தியமாய் சொல்கின்றோம்,
உன் சமாதி ஈரம் காயும் முன்னே
அந்த காம சாத்தான்களுக்கு
கசையடி நாங்கள் கொடுப்போம்....

தன் உடலும் உயிரும் உருக்கி
எங்கள் உணர்வுகளை தொட்டவளே!
உன் ஆன்மா சாந்தியடைய‌
ஆண்டவனை வேண்டுகின்றோம்.......

கோவை மாநாடு

நித்தம் வேக வைத்து
சித்தம் கலங்கிய,
சிதிலடைந்த என் இதயம்
பித்தம் தெளிந்து
சுத்தமென்றாக்கிய‌
சுதந்திர நன்னாள்.......

பலர் போதனைகள்
செய்த போதும்
வேதனையே வாழ்க்கையாக்கி
வேடிக்கை பார்த்த என்னை
வேரோடு மாற்றி
எனக்கு மறுவாழ்வு
கொடுத்த நாள்.........

காடு மலை தேடியும்
கிடைத்திடாத பேரின்பம்
என் காலடி பனிதுளியில்
நான் கண்டமுதல் நாள்.........

மாபெரும் மாநாட்டில்
மனதிலொரு பெருமாற்றம்
மாறியது நானா? -அல்லது
மாற்றியது ஷாஜகானா?
காரணம் யாரெனிலும்
கடவுளுக்கே நன்றி........